پرواز بر گندمزارهای صبح

اشعار فریبا حسینی سجادی

«حیرانی»

به هر چهره که می نگری

خطوط غم مدت هاست

که«جا»نشین پیشانی است.

به هر چشم که می نگری

سیاهی ترس مدت هاست.

که چشم انداز چشم هاست.

به لب ها که می نگری فشرده ی ناگفته هایند.

به دستانشان بنگر

ناتوانند.

و پاهایشان

مانده اند.

و سوالی در خود:

من چه باید بکنم،من چه باید بکنم...!؟

!! نوشته شده توسط فریبا حسینی سجادی | 23:14 | شنبه سیزدهم مهر 1387 •