«بیکران»

صدای شکستن می آید...

آغازی جاریست

در شعاع نورانی پنجره،ذره ها می رقصند.

بی صدایی با من هم صداست.

گوش می سپارم

من کجا بودم؟.....نمی دانم.

درون پایان

آغازی می شکفد.

واحه

لطف کن

پیش من ای لحظه آرام بمان

در هراسم

که مبادا تو زمانی بروی

که من از راز گل سرخ

نبینم راهی !