پرواز بر گندمزارهای صبح
اشعار فریبا حسینی سجادی
«و اینک»
حالا و این زمان
دست مرا بگیر
یک حرف تازه باش
با خود زلال باش
شفاف مثل آب
جاری چون آب رود
شاید
دمی دگر
در اشتیاق درک صداقت
دستی نباشدت!؟
!! نوشته شده توسط فریبا حسینی سجادی
| 18:47 | سه شنبه بیست و نهم خرداد 1386
•
«دلتنگ»
میان دلتنگی
پنجره را باز کردم.
باد می وزید.
وسعت آسمان
دلم را با خود به بی انتها برد.
لحظه ها را باختم.غم را شناختم.
و دلتنگی ام را به دست باد سپردم.
!! نوشته شده توسط فریبا حسینی سجادی
| 13:13 | سه شنبه هشتم خرداد 1386
•
